Categorie archief: Boek

Lode Demetter stelt zijn eerste bundel voor: ‘Beachy Head en andere verhalen’

Nu de boekenbeurs er aankomt, gaan we weer op zoek naar literair talent in eigen gemeente. Ver moesten we niet zoeken, want we kregen het eerste boek van Lode Demetter in handen, amper tien dagen na publicatie. Een mooie aanleiding voor een babbel met Lode.

LodeDemetter

Lode is freelance vertaler en copywriter, speelt improvisatietheater en is muzikant.

Beachy Head is een verhalenbundel. Vanwaar de behoefte/nood om deze verhalen te publiceren?

Lode: ‘Of het een echte behoefte is, weet ik niet. Ik wou gewoon een creatief ei kwijt. Eigenlijk wou ik vooral iets afwerken en een tastbaar resultaat uit handen geven.Want weet je, als je een tekst hebt geschreven en je laat die liggen, dan blijf je er wijzigingen in aanbrengen elke keer je de tekst weer in je handen krijgt. Eens de tekst gedrukt en uitgegeven is, is die fase afgesloten. En net dat geeft een goed gevoel.’

Beachy Head

Je hebt het boek in eigen beheer uitgegeven. Waarom?

Lode: ‘Ik heb verschillende uitgeverijen gecontacteerd, maar de meeste nemen geen kortverhalen op in hun portefeuille. Naast een aantal standaardantwoorden waaruit bleek dat sommigen mijn teksten nieteens hadden gelezen, kreeg ik ook een aantal keren zeerpositieve feedback op mijn schrijfstijl. Maar meestal klonk hetzelfde liedje: “Kortverhalen verkopen niet, meneer”.

Twee uitgeverijen waren wel geïnteresseerd, maar de ene werkte met crowdfunding, wat me niet zo aansprak. De andere was een uitgeverij uit Nederland die het boek ‘ook zou aanbieden in Belgische boekwinkels’ …

Ach, het is een heel gedoe met die uitgeverijen. Zij zijn in de eerste plaats bezig met hun economisch model. Mij gaat het om de inhoud, het schrijven, de creativiteit. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om zelf 100% baas te blijven over mijn eigen creatie. Dat ik getrouwd ben met een fantastische grafisch vormgeefster, maakte het nog makkelijker om uit te geven in eigen beheer. Aan contacten met drukkerijen hebben we geen gebrek.  ‘

Denk je al aan een volgend boek?

Lode: ‘Misschien komt dat er wel over enkele jaren, maar ik ben er nog niet mee bezig. We zien wel. Ik blijf sowieso schrijven, zonder mezelf druk op te leggen.

Ik organiseer nu enkele huiskamerconcerten waarbij ik enerzijds voorlees uit ‘Beachy Head’ en anderzijds muziek breng op gitaar en/of piano. Vanaf volgende maand zijn er een zestal dergelijke optredens gepland, en er zullen voorstellingen volgen in een paar bibliotheken. Ik doe dit solo.’

Treed je altijd solo op of ook in groep?

Lode: ‘Ik speel ook in bandjes, onder meer bij de ‘Birdcorner Pops’ in Melle, en bij het improtheater van ‘De Nonsens Alliantie’ combineer ik acteren met muziek spelen.

Ik denk wel dat  het improviseren op scène ook zijn stempel drukt op de manier waarop ik schrijf. Verder zoek ik als wandelaar graag de natuur op. Onderweg ga ik vaak aan het fantaseren naar aanleiding van wat ik zie of ervaar.’

Het is in je verhalen niet altijd duidelijk waar de grens ligt tussen fictie en realiteit.

Lode: ‘Dat klopt. Door het improtheater heb ik geleerd mijn hoofd leeg te maken, er zijn geen grenzen. Daardoor ontstaan soms leuke gedachten waaruit een verhaal groeit.

Sommige verhalen zijn deels echt gebeurd, maar ook weer niet helemaal. Ik vind het leuk om de waarheid te pimpen. In elk geval moeten al mijn verhalen als fictie worden beschouwd.’

Wat ik persoonlijk leuk vind is dat veel van je verhalen zich op een bepaalde (herkenbare) locatie afspelen.

Lode: ‘Inderdaad. Dat komt doordat ik vaak onderweg situaties oppik waarop ik verder borduur, meestal terwijl ik wandel. Het verhaal ‘De Hondenhater’ is ontstaan door iets wat ik zag op een paar stappen van waar ik woon.’

Waarom gaf je de verhalenbundel de titel “Beachy Head”?

Lode: ‘Omdat dit de titel is van het langste verhaal uit de bundel, vond ik dat een voor de hand liggende keuze. Dat titelverhaal speelt zich af nabij een van mijn favoriete plekken in Engeland.’

Besluit

De verhalenbundel van Lode Demetter leest als een trein. Korte en minder korte verhalen wisselen elkaar af. De taal is ongecompliceerd maar rijk aan beelden. Humor voert de hoofdtoon, maar het verhaal “Beachy Head” heeft veeleer een tragische inhoud.

Lode beschrijft soms heel herkenbare toestanden, dan weer neemt hij een loopje met de realiteit. Maar net dat maakt het spannend, want als lezer vraagt je je regelmatig af: “Zou het … ?”

Praktisch

Meer informatie vind je op de website Ape-Translations of op deze facebookpagina.

Het boek kost 10 euro (exclusief verzendkosten) en kan worden besteld via mail aan lode@ape-translations.be.

Zeven Dubbeltjes en een Trein – Fran Bambust

uitgeverij Clavis

uitgeverij Clavis

Zeven Dubbeltjes en een Trein leest als een droom. Je droomt soms over iets wat je bezig houdt, maar de situaties waarin je verzeild geraakt lijken onwezenlijk, je gaat met iemand op stap die plots iemand anders blijkt te zijn, je krijgt oplossingen aangereikt die je niet meteen begrijpt, je blijft je afvragen wat de onderliggende betekenis ervan kan zijn. Zo gaat het ook met dit boek, het blijft als een droom dagenlang in je hoofd en in je hart hangen, het laat je niet los.

Het voordeel van Zeven Dubbeltjes en een Trein is dat je het kan herlezen en herbeleven, wat bij een droom meestal niet mogelijk is.

Het leest ook als een trein, het is geschreven in beeldende, kleurrijke taal die bol staat van associaties, woordspelingen en grappige perspectieven. Zoals elk sprookje is het ook een thriller, waarbij aan het eind de rol van elk personage duidelijk wordt, elke verhaallijn in de juiste plooi valt en het slot alles (of toch heel veel) duidelijk maakt.

Zeven Dubbeltjes en een Trein staat gecatalogeerd als een jeugdboek, voor jongeren van 13 tot 15 jaar. Door veel mensen zal het boek ook als een leuk kinderboek worden gelezen – of voorgelezen. Maar wie Fran kent of wie het curriculum van haar (zeg maar stormachtige) vita gelezen heeft, krijgt met dit boek een inkijkje in de ziel van Fran. Het is autobiografisch in het kwadraat, een open boek in alle betekenissen van het woord.

Foto: Roos Groeneke - boekenbeurs 2013

Foto: Roos Groeneke – boekenbeurs 2013

Gelukkig heeft Fran haar ‘verhaal’ als een vertelsel, als een sprookje neergeschreven. Zo doet het minder pijn, zo lijkt het alsof het allemaal gefantaseerd werd, enkel een boze droom. Alleen … Fran heeft dit wel echt meegemaakt, zij wás een meisje in een jongenslichaam, zij kwam in angstwekkende dieptes terecht en zij was voortdurend op zoek naar wie zij werkelijk was. Gelukkig had zij een broer en ouders die haar mee hielpen zoeken als zij zichzelf weer eens kwijt raakte, gelukkig liet zij meestal ‘sporen’ achter als haar leven net als een trein ontspoorde, en … gelukkig liet zij zich vinden.

Zeven Dubbeltjes en een Trein is een boek dat je fantasie prikkelt, je stelt je alles in geuren en kleuren voor. Alles is bijna tastbaar beschreven, ook de gevoelens. Je voelt gewoon de ontreddering als de trein door de donkere, kille tunnel naar beneden dendert, de adrenaline stroomt door je lijf als Dries en Tess moeten vluchten voor de brekende spiegels, of als ze de kluizenquiz moeten spelen. Je houdt je hart vast als je plots beseft wie de Witte Prinses precies is.

Sprookjes zijn niet lief, ze zijn wreedaardig – de stiefmoeder van Sneeuwwitje wil haar laten doden, Hans en Grietje worden door hun ouders gedumpt in een bos, enz. – maar gelukkig hebben ze allemaal een happy end. Ook het ‘sprookje’ van Fran loopt goed af, ze voelt zich éindelijk goed in haar vel, ze straalt. Anders had ze dit verhaal, dat ze al jaren in haar hoofd had zitten, nooit kunnen neerschrijven. Fran Bambust stelt zich in dit boek heel kwetsbaar op, maar ze komt eruit als een ijzersterke dame.

Zeven Dubbeltjes en een Trein is dan ook een pareltje van woordkunst dat in veel dimensies kan worden gelezen.

*

Wie graag mijn interview met Fran Bambust leest naar aanleiding van het verschijnen van Zeven Dubbeltjes en een Trein kan dat via Het Nieuwsblad online – Melle

De Geschiedenis van de Bloemisterijen te Melle – Rolande Van Heden

In Melle stond de 25ste Open Monumentendag in het teken van de boekvoorstelling ‘De Geschiedenis van de Bloemisterijen in Melle’ van Rolande Van Heden. Het boek werd officieel voorgesteld in de Roze Zaal van de Tuinbouwschool te Melle.

Bloemisterijen1

‘De Geschiedenis van de Bloemisterijen te Melle’ is een uitgave van de Heemkundige Vereniging De Gonde, met de steun van het Gemeentebestuur van Melle, de Erfgoedcel Viersprong – Land Van Rode, de Vlaamse Overheid en Cera.

Rolande Van Heden, bestuurslid van de Heemkundige Vereniging, publiceerde al diverse artikels in het tijdschrift ‘De Gonde’. Ze is bovendien ook auteur van de prestigieuze werken ‘Van Quaet-Attrecht tot Kwatrecht’ en ‘Massemen, van de Vurst tot de Kortenbos’.

Zoals de titel het al laat raden, beschrijft Rolande Van Heden in het boek dat zondag werd voorgesteld, de geschiedenis van de tientallen bloemistenfamilies die gedurende meer dan 150 jaar actief waren in Melle.

Boekvoorstelling – sprekers

Daniel Lemmens, voorzitter van Heemkundige Vereniging De Gonde, heette de talrijke aanwezigen welkom op de boekvoorstelling in de Roze Zaal van de Tuinbouwschool, een unieke locatie voor deze gelegenheid.

Daniel Lemmens zet auteur Rolande Van Heden in de bloemetjes

Daniel Lemmens zet auteur Rolande Van Heden in de bloemetjes

Schepen van Cultuur Frank De Vis beschreef in het kort waar het boek precies over gaat.

De talrijke bloemisterijen gaven aan Melle een internationale bekendheid en brachten welvaart en rijkdom in onze gemeente. De bloemensector leidde tot het ontstaan van vele nevenactiviteiten, denken we bijvoorbeeld maar aan pottenbakkerijen en transportbedrijven. In 1937 kwam ook de Tuinbouwschool uit Gent zich in Melle vestigen.

De boemisterijen zorgden hier voor de tewerkstelling van vele honderden werknemers.

Langsheen de Brusselsesteenweg staan nog tal van bloemistenvilla’s. Het gemeentebestuur schenkt aan de (negen) nog bestaande villa’s een infopaneel, dat in samenspraak met de eigenaars bij elke villa zal worden geplaatst.

Rik De Vis, hoofdpraktijklector Landschaps- en Tuinarchitectuur aan de School of Arts, schetste de geschiedenis van de bloemen- en plantenteelt in onze regio.

Reeds in de vfijtiende eeuw werden Vlaamse hoveniers naar de Koninklijke (moes)tuinen van omliggende landen gestuurd en werd Vlaanderen de moestuin van Europa genoemd.

In 1648 richtte Kanunnik Triest in Gent de allereerste tuinbouwvereniging op in het Gentse. In 1808 werd de Koninklijke Maatschappij voor Landbouw- en Plantkunde (KMLP) opgericht te Gent en vanaf 1839 werden te Gent om de vijf jaar de Floraliën gehouden.

Rond 1900 was de bloementeelt in het Gentse in volle expansie, maar de twee wereldoorlogen hadden rampzalige gevolgen voor de sector. Tussen 1950 en 1974 kwam er weer een enorme groei, maar de oliecrisis in 1974 betekende de doodsteek voor vele familiale sierteeltbedrijven. Nieuwe spitstechnologieën deden hun intrede en de proefhoeves (ILVO) en Hogeschool Gent vestigden zich te Melle.

Rik De Vis besloot zijn speech met de bemerking dat hij in het boek van Rolande Van Heden de specifieke biotoop van de serres terugvindt: de warmte, de typische geur, de helderheid. ‘Met dit boek heeft Melle het groene erfgoed verzorgd en bewaard.’

Burgemeester Dirk De Maeseneer voegde hier nog aan toe: ‘Dit is een hoogdag voor Melle. Dit boek is de parel aan de kroon van de reeds vele publicaties van De Gonde.’

Praktisch

Het boek is vanaf nu te verkrijgen in de bibliotheek (Kruisstraat 2 A) en in het gemeentehuis (cultuurdienst, Gemeenteplein 1) te Melle en kost 25 euro.

Antwerpen 1914 door Thomas G. Maes

Maes, Antwerpen 1914

Thomas Maes brengt het verhaal van de belegering en de val van Antwerpen in de eerste maanden van de ‘Grote Oorlog’. Een verhaal dat de voorbije honderd jaar grotendeels vergeten is. Het  boek herneemt ook oude dagboekfragmenten uit ‘De val van Antwerpen’ van Jozef Muls, die in 1914 dag per dag beschreef wat er in de stad gebeurde tot de bezetting door de Duitsers.

Antwerpen1914

‘Antwerpen 1914’ werd ter gelegenheid van de Cultuurmarkt te Antwerpen (25 augustus 2013) op het ‘schoon verdiep’ voorgesteld aan pers en publiek. Ook ex-burgemeester Bob Cools was hierbij aanwezig. Huidig burgemeester en historicus Bart De Wever verzorgde de inleiding en ontving het eerste exemplaar van het boek uit handen van de auteur zelf.

Thomas Maes vertelde hoe het al heel lang zijn droom was een boek te schrijven. Hij was van plan dit verhaal te situeren in Antwerpen ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Bij zijn opzoekingen naar achtergrondinformatie over Antwerpen in deze periode, vond hij niet veel bruikbaars, hoogstens enkele paragrafen.

Nochtans speelde Antwerpen een cruciale rol tijdens de eerste maanden van de oorlog.  Weinig mensen weten dat het eerste grote Belgische slagveld van de Eerste Wereldoorlog, met loopgraven en artillerieduels, heldenmoed en nutteloze offers rond Antwerpen lag.

Maes zette zijn speurwerk verder en werd gebeten door een nieuwe passie: een boek schrijven over wat er in Antwerpen gebeurde tijdens de grote oorlog, nu (bijna) honderd jaar geleden. Het resultaat is ‘Antwerpen 1914’ : het verhaal van een stad die tijdens de eerste oorlogsmaanden hoofdstad van België werd. Een stad met twee grote fortengordels die onneembaar werd geacht en tóch in Duitse handen viel. Maar ook al duurde de slag rond Antwerpen maar enkele weken, toch zou dit het verdere verloop van de oorlog bepalen.

Dank zij ‘Antwerpen 1914’ is de rol van ’t stad in de Grote Oorlog in ere hersteld.  In het kader van de herdenking van 100 jaar Eerste Wereldoorlog staat ook in Antwerpen de komende maanden en jaren heel wat te gebeuren. Alle informatie hierover vind je op www.antwerpen1914-1918.be.

296 blz. – prijs € 22,95 / Publicatiedatum: 25 augustus 2013 / Uitgeverij Houtekiet

Recensie: En uit de bergen kwam de echo – Khaled Hosseini

Hosseini_En uit de bergen kwam de echo

Na ‘De vliegeraar’ en ‘Duizend schitterende zonnen’ schrijft Khaled Hosseini opnieuw een meeslepend verhaal over familiebanden, een verhaal over mensen in een land dat wordt geteisterd door oorlogen en door de gruwel die armoede en sociale uitbuiting heet.

De rode draad in dit boek gaat over een broer en een zus, maar ook over andere mensen rondom hen, wier lot verknoopt en weer losgesneden wordt, over decennia en continenten heen.

Het leest als vele afzonderlijke verhaallijnen tegen dezelfde achtergrond, die één na één als stukjes van een puzzel in een kleurrijke en verrassede mozaïek samenvallen.

Het verhaal begint in Afghanistan, maar situeert zich later ook in Parijs en in de USA. Het verspringen van de ene locatie naar de andere, van de ene tijd naar de andere vereist de volledige aandacht van de lezer.

Ook qua thema’s is het boek complex: het verraad, de leugens, de roddels waarmee familieleden of geliefden elkaar de duivel aandoen, het passeert allemaal de revue.  Uiteindelijk telt maar één ding, de liefde en de genegenheid die mensen voor elkaar voelen, de offers die ze voor elkaar brengen. Een beklijvend verhaal.

448 blz. – prijs: € 19,90 / Publicatiedatum: 21 mei 2013 / Uitgeverij De Bezige Bij Amsterdam

Recensie: De Laatkomer – Dimitri Verhulst

210_018 OmslgDelaatHC-DEF.indd

Désiré Cordier belazert iedereen door zich voor te doen als demente en incontinente grijsaard, en wordt opgenomen in een tehuis. Dit is zijn manier om zonder veel poespas uit zijn huwelijk te stappen en van zijn dominante echtgenote verlost te geraken. Voor Désiré is het dement zijn een vorm van herwonnen vrijheid. De keerzijde van de medaille is dat hij noodgedwongen ook afscheid moet nemen van zijn kinderen en dat hij beseft dat heel veel vrienden en familieleden zich niet meer om hem bekommeren, hij zou voor hun part even goed dood en begraven kunnen zijn. Het trieste lot van wie lijdt aan dementie.

Dimitri Verhulst schrijft in zijn rechttoe rechtaan stijl over alledaagse mensen en situaties. Het verhaal leest vlot, in het begin komt het eerder als ongeloofwaardig en bizar over, het lijkt vergezocht dat iemand dementie zou voorwenden. Maar met elke bladzijde neemt het begrip en de sympathie voor het hoofdpersonage toe. Achter de grappige toestanden die Verhulst uit zijn pen laat vloeien, schuilt een wereld van eenzaamheid en verdriet.

Het boek zet vooral in de verf dat niet iedereen is wie hij of zij voorhoudt te zijn. Dementie voorwenden is natuurlijk extreem, maar ook andere ziektebeelden worden in onze samenleving soms aangewend om in een bepaalde rol te stappen, zij het om aandacht op te eisen of om bepaalde voordelen te kunnen genieten. Iedereen kent wel iemand die het aandurft ziekte voor te wenden om (ziekte)verlof te bekomen, maar dementie faken is nog een reuzestap verder, want het betekent dat er geen weg terug is. De volgende keer dat we een bezoekje brengen aan iemand die in een home verblijft, zullen we zeker de bewoners met andere ogen bekijken!

192 blz. – prijs: € 16,95 / Publicatiedatum: 16 mei 2013 / Uitgeverij Atlas Conta