Reflecties op een vroege zondagmorgen

Zondagmorgen, vroeg. Net voor dageraad, een oorverdovende stilte, het moment dat je je alleen op de wereld waant.

Al ik de overgordijnen open schuif, maakt mijn hart een sprongetje: er ligt een laagje sneeuw! Vandaar dat het vroeger klaar leek deze morgen. Het eerste licht komt vandaag van de sneeuwkristallen en niet van de zon.

Ik ga in de relax zitten, bij het venster. Een eerste vroege vogel in de donkergrijze lucht. Een laatste ster. Ik warm mijn handen aan de hete mok zwarte koffie. En ik geniet. Van de stilte, van de heerlijke geur, van het prachtige uitzicht, een stukje natuur. Ik voel me gekoesterd door de klank van de klok uit mijn kindertijd. Geuren en geluiden uit mijn verleden, geborgenheid.

Ik denk aan wat ik de laatste weken allemaal heb gelezen en opgezocht, in boeken en op internet. Aan de wijze woorden en ideeën die ik in webinars en podcasts heb vernomen. Over dat alles wil ik iets schrijven, delen wat ik als kleine levensles heb ervaren. Maar hoe hou ik dat blogbericht kort genoeg om de aandacht van mijn lezers vast te houden? Schrijf ik afzonderlijke berichten? Wil ik meer? Ik laat het los en heb er vertrouwen in dat ik de woorden ooit wel vind.

Mijn gedachten en gevoelens laat ik los, laat ik toe, laat ik zijn. Het is goed zoals het nu is. Ik ben blij dat ik uit de ratrace ben gestapt, dat ik nu geniet van de kleine en grote gelukjes. Af en toe de kinderen en kleinkinderen horen of zien en weten dat ook zij gelukkig zijn. Dankbaar dat mijn ouders nog gezond zijn en nog zelfstandig wonen. Dankbaar voor mijn zus die mijn beste vriendin is, mijn soulmate. Dankbaar voor de woning waar ik met Ronny een nieuwe thuis heb gevonden. Dankbaar dat we deze stap hebben durven zetten. Dankbaar voor familie en vrienden die ik momenteel weinig zie, weinig hoor, maar die ik in mijn hart en op mijn handen draag.

En neen, het gaat niet goed in onze wereld. Er staat van alles te gebeuren, er is ook al veel gebeurd dat niet ongedaan kan worden gemaakt. Maar ik heb er vertrouwen in dat alles goed komt, al zij het niet vanzelf. Er komt een nieuwe wereldorde, waaraan wij mee mogen bouwen, als we willen. De mens is vrij. Vrij om te aanvaarden wat komt, vrij om halsstarrig aan het verleden vast te houden.

Dit alles komt in me op terwijl ik zit te mijmeren, te mediteren … Ondertussen komt de eerste zonnestraal in ons tuintje vallen, ze laat de sneeuw glinsteren. Alles wordt anders, maar alles komt goed.

2 gedachten over “Reflecties op een vroege zondagmorgen

  1. Jo Vandeweerd

    Zoals jij ook ervaart, de sneeuw doet iets met ons. Het doet mijmeren, stilhouden, be-zin-ken.
    Laten bezinken, alles wat we ontvangen via boeken, artikels, webinars, podcasts. Niet gemakkelijk om er een synthese voor mezelf van te maken. Opdat het niet alleen consumeren zou zijn van mooie ideeën, waar ik eventjes iets aan heb en die dan weer vervliegen. Benieuwd hoe jij daarmee omgaat.

    Like

    1. lindadegeest Berichtauteur

      Het eenzijdige nieuws in de krant en op het TV-journaal moe, ga ik op zoek naar andere stemmen om mijn mening te toetsen. Want het valt me (vooral) op sociale media op dat iedereen een overtuigd standpunt verdedigt waar geen haarbreed wordt van afgeweken, andersdenkenden worden uitgescholden en allerlei verwijten naar het hoofd geslingerd. Terwijl ik overtuigd ben van het nut van naar anderen (en andere overtuigingen) te luisteren en de eigen mening eventueel bij te sturen.

      Wat podcasts en webinars betreft, deze gaan vooral over literatuur (in de ruime zin, dus ook non-fictie), ik luister graag naar wat schrijvers te vertellen hebben en dan vooral auteurs van boeken die ik gelezen heb.

      Deze week zag ik een prachtig toneelstuk (Rosa) van ‘t Vagevuur, opgevoerd in de Minard en via livestream te volgen. Het is niet hetzelfde als een voorstelling live meemaken, maar het is een leuk alternatief. De goesting van de acteurs om te acteren spatte van het scherm. De mens zoekt alternatieven.

      Een synthese maken van alle informatie die ik overal ga plukken (stelen?), is inderdaad niet eenvoudig. En hoe meer info, hoe moeilijker! Er zijn zoveel invalshoeken … Als van elke namiddag of avond één zinnetje of één idee blijft hangen, ben ik al heel tevreden. Mijn voordeel: ik heb tijd en kan me het grasduinen permitteren. Een luxe. En dat besef ik.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s